گم شدیم
احساس میکنم دیگه هیچ نشانی از خودم در دست ندارم. گم شدم، کامل! به قول شاعر، گم شدیم گر در میان خویشتن، جستوجویی لازم است. ولی من که دیگه حوصلهی جستوجو ندارم. هر چی بیشتر میگردم بیشتر گم میشم، بین تناقضهایی که هیچ توجیهی براشون پیدا نمیکنم. کاش میشد به یه نفر پول بدم که توی من دنبال خودم بگرده. مثل مردههایی که پول میدن براشون نماز قضا میخونن. شما کسی رو سراغ ندارید؟ من که دیگه نا ندارم.

هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر
تازگیها بازدید این وبلاگ خیلی زیاد شده و من فکر میکنم به خاطر افزایش بیش از اندازهی تعداد روباتهایی باشه که برای آموزش مدلهای هوش مصنوعی در حال گشتزنی و پرسه در فضای اینترنتاند. برای اینکه درستی نظریهی خودم رو بررسی کنیم خواهشی از شما داشتم. اگر آدم هستید برای این پست نظر بگذارید؛ وگرنه به پرسهزنی خود ادامه دهید. از توجه شما سپاسگزارم!