حملهی انتحاری، بایدها و نبایدها
تا حالا با خودتون فکر کردهاید چرا بعضیها به خودشون مواد منفجره میبندند و توی یه جمع خودشون رُ منفجر میکنند؟ اولین حدسی که به ذهن میرسه اینه که این افراد شست و شوی مغزی داده شدهاند. و بهشون گفته شده که اگر خودشون رُ منفجر کنند حتمن میرن بهشت و هزار تا حوری و پری هم در انتظارشون هست.
اما این به نظرم کمی غیر منطقی میآد. چون آدم هرچهقدر هم که بهش وعدهی بهشت داده بشه، باز هم حاضر نیست که از جوناش بگذره. من موافق هستم که این افراد شست و شوی مغزی داده میشن. اما فکر نمیکنم از نظر بهشت و زندگی پس از مرگ وعدهای بهشون داده شده باشه. من فکر میکنم به این افراد گفته میشه که اونها در اثر انفجار نمیمیرند. و انقدر از نظر روانی روی این قضیه کار میشه که اینها واقعن باور میکنند که انفجار روشون تاثیری نداره و بعد از انفجار زنده میمونند. برای همینه که انقدر با خیال راحت خودشون رُ منفجر میکنند! وگرنه کیه که دوست داشته باشه به این راحتیها بمیره؟ :)
در زندگی ِ هر آدمی لحظاتی هستند که روح ِ او را نمیخراشند! بلکه وقتی برمیگردی و به عقب نگاه میکنی، میبینی که هنوز اونجا هستند و ادامه دارند. من در گذشته زندگی نمیکنم. این گذشته است که در من زندگی میکنه، تبدیل به حال میشه و در آینده هم ادامه پیدا میکنه. آیندهای که پشت سرِ من وجود داره، آیندهای که هر وقت به گذشته نگاه میکنم میبینم که به من نگاه میکنه و لبخند میزنه، هیچ وقت برای من مبهم و دست نیافتنی نیست!
چند سال پیشها یه بار توی ایستگاه مترو روی صندلی نشسته بودم و منتظر بودم قطار بیاد. کسی که کنارم نشسته بود شروع کرد حرف زدن با من. من هم فقط گوش میدادم. دربارهی همه چیز صحبت میکرد. قطار که از راه رسید، وقتی بلند شد که از من خداحافظی کنه گفت: من توی پارک ارم روی جیمبو کار میکنم! اگر کاری داشتی بیا اونجا میتونی پیدام کنی!
سه میلیون سالِ دیگه مثلن اینجوری میشه که آدمها عکسهای سه در چهاری که میاندازند همیشه دو نفره است. چه برای گذرنامه، چه برای شناسنامه. چه برای کارت ملی و همه چیز. ولی کسی نمیدونه چرا. همه فقط میدونن که باید دو نفره عکس بندازن. توی ژنشون اینجوری تعریف شده. بعد این قضیه برای دانشمندها جالب میشه. و تحقیق میکنند ببینند علت چیه؟ تا اینکه برمیگردند به سه میلیون سال قبل. و متوجه میشن که سه میلیون سالِ پیش، یه چیزی وجود داشته به نام فیسبوک، که دقیقن معلوم نیست چی بوده. ولی چیزی که مشخصه اینه که آدمهایی که با هم ازدواج میکردند عکسِ دونفره میگذاشتند توی صفحهی فیسبوکشون. این باعث میشده که کسانی که در قبیلههای همسایه زندگی میکردند بفهمند این شخص ازدواج کرده و دیگر کاری با او و همسرش نداشته باشند. این رفتار در واقع یک جور سازوکارِ تکاملی برای تداوم نسل بشر بوده که در طول میلیونها سال در ژنِ آدمی نهادینه شده و تا به امروز ادامه یافته...
آیا تا به حال از خود پرسیدهاید هدف از وجودِ شبکهی من و تو چیست؟ درآمدِ این شبکه از کجاست؟ چرا یک شبکه باید بتواند بدونِ اینکه درآمدِ زیادی از راه تبلیغِات داشته باشد خودش را سرِ پا نگه دارد و تا این حد برای مردم جذاب باشد؟
فرض کنید برای همهی پسرهای هیجده سال به بالا اجباری بشه که برن دو سال توی بیمارستانها خدمت کنند و با کمکهای اولیه پزشکی آشنا بشن. بعد این قانون هم گذاشته بشه که فرزندِ پزشکانی که توی بیمارستانها برای مدت مشخصی کار کردهاند از خدمت در بیمارستانها معاف هستند.
همهی ما آدمهایی هستیم که دوست داریم زندگیِ راحتتری داشته باشیم. حتا دوست داریم بدونِ اینکه کاری انجام بدیم پول بهدست بیاریم و غذا بخوریم و یه سقفی هم بالای سرمون باشه بدون اینکه هیچ زحمتی بکشیم. همهمون دوست داریم اینجوری باشیم مگر اینکه نشه اینجوری بود! مثلن من دوست دارم وقتی میرم یه مغازه و کالایی برمیدارم بدونِ اینکه پولی پرداخت کنم از مغازه بیام بیرون. اما نمیتونم این کار رُ بکنم چون دوربینهای امنیتی همهجا هستند و من خیلی زود به پلیس تحویل داده میشم! یا اگر کسی هم من رُ نبینه باز هم دست به این کار نمیزنم چون با خودم فکر میکنم خدا من رُ میبینه و ممکنه با اینکار برم جهنم. اگر هم به جهنم اعتقاد نداشته باشم با خودم فکر میکنم این کار باعث میشه به صاحب مغازه از نظر اقتصادی ضربه وارد بشه پس بهتره این کار رُ نکنم.
۱- آدم باید خیلی علاف باشه که توی بیشتر از یک شبکهی اجتماعی همزمان فعالیت کنه
خب سوالی که مطرحه اینه که «عکس قدیمی» یعنی چی؟ چه چیزی باعث میشه که به یک عکس بشه گفت قدیمی؟ چیزی که مُسَلمه اینه که عکسِ پدر بزرگِ من از عکسِ من قدیمیتره چون پنجاه سال پیش گرفته شده. عکس ناصرالدینشاه هم از عکس پدربزرگِ من قدیمیتره چون صد و خوردهای سال پیش گرفته شده. عکسِ زیر هم قدیمیترین عکسیه که گرفته شده و مربوط میشه به صد و هفتاد سالِ پیش.

