اعتقاد

فرض کنید یکی از اعتقادات شما اینه که «الان شبه»
اما یک روز صبح یک نفر بدون این‌که هیچ حرفی بزنه، انگشت‌اش رو به سوی آسمون دراز می‌کنه و خورشید رو به شما نشون می‌ده، و شما، با خودتون فکر می‌کنید که:

۱- من اشتباه می‌کردم، الان روزه؛ و دیگه شب‌ها هم فکر می‌کنید که «الان روزه».
۲- زیباست، واقعن زیباست
۳- [با عصبانیت] عجیبه، الان که شبه، خورشید توی آسمون چه غلطی می‌کنه؟
۴- خدای من، معجزه!
۵- خورشید؟ خب، الان من باید چی کار کنم؟
۶- چیزی که مسلمه اینه که الان شبه، حالا باید دانشمندها بیان تحقیق کنن ببینن چی می‌شه که ما توی شب هم خورشید رو می‌بینیم.

تولد دو سالگی

شنبه، 25 تير، 1384

«دليل بودنم»

شايد نوشتن
تنها راه آروم شدن يه ناآروم باشه
بدون اينکه مشتی به ديوار بکوبه
يا کسی رو از طبقه سوم کوی دانشگاه پرت کنه
يا دکتری از روی عصبانيت واکسن رو تو چشم بچه يکنه به جای دستش يا شايد هم پاش

پس می نويسم
تا کی/که آروم بگيرم

» سلام
امروز وبلاگم دو ساله شد :)
نمی‌خواهید تبریک بگید؟!

حالا در یک حرکت نمادین می‌خوام به به‌ترین نوشته‌ی خودم در این دو سال یه لوح تقدیر بدم!
این لوح تعلق می‌گیره به، نوشته‌ی [رویا]، به خاطر به‌ترین خیال‌پردازی.

الان دیگه اون هدفی که از وبلاگ نوشتن داشتم برام بی‌معنا شده. چون می‌دونم که هیچ وقت دست یافتنی نیست. اما حالا فقط به یک دلیل به وبلاگ نوشتن ادامه می‌دم. فقط برای این که، وقتی پنجاه سال دیگه به نوشته‌های امروزم نگاه می‌کنم احساس خوبی به‌م دست بده. کی می‌دونه پنجاه سال دیگه دنیا چه شکلیه؟ مهم نیست، شاید قشنگ‌تر، شاید هم زشت‌تر. پیشنهاد می‌کنم شما هم اگر وبلاگ نمی‌نویسید نوشتن رو شروع کنید. فقط برای این که دوست دارم شما هم پنجاه سال دیگه احساس خوبی داشته باشید :)

حقیقت

عطار در تذکرت اولیا از زبان بو سعید می‌گوید که
نخستین مرشد او شیخ ابوالقاسم گرگانی گفت ای پسر، خواهی که سخن خدا گویی؟
گفتم خواهم، گفت: در خلوت این می‌گوی:

من بی تو دمی قرار نتوانم کرد
احسان تو را شمار نتوانم کرد
گر بر تن من زبان شود هر مویی
یک شکر تو از هزار نتوانم کرد

همه روزه این بیت می‌گفتم تا به برکت این بیت، در کودکی راه حق بر من گشوده شد.

بد یا خوب

این‌که موی دماغ آدم بیرون باشه، نمی‌شه گفت واقعن چیز بدیه یا خوبیه. کاملن بستگی به خود آدم داره. درست مثل این‌که یک نفر با شرت مامان‌دوز بره استخر. این خوبه یا بده؟ خب معلومه که بستگی به کسی داره که شرت پاشه، و هم کسانی که در استخر هستند و شنا می‌کنند و شیرجه می‌زنن
و گاهی که توی آب می‌شاشن و، بار کثیف کردن آب رو به دوش می‌کشن.

بی‌بازگشت

There is a point
of no return
It HAS become a nightmare

احساس مقدس

یکی از عزیزانی که وبلاگ‌شون رو می‌خونم [اشاره کرده‌اند] که امروز یک روز استثنایی بود. هفتِ هفتِ دوهزار و هفت (تاریخی که از یک نگاه، هر هزار سال یک بار تکرار می‌شه). احتمالن وقتی این نوشته رو می‌خونید در روز هشتم به سر می‌برید و «توفیق احساس در روزی که سه تا هفت با هم جمع شده باشند بودن» رو از دست داده‌اید. فقط خواستم بگم براتون متاسفم.

خاطره

سلام
چند وقته برای وارد شدن به بلاگر (dashboardش) مشکل دارم. یعنی از جاهای دیگه می‌تونم برم تو، اما وقتی خونه هستم نمی‌تونم واردش شم. نه send داره نه receive. گفتم شاید kaspersky آدرس‌اش رو بلاک کرده باشه. اما غیرفعال کردن کاسپرسکی هم هیچ فایده‌ای نداشت. راستی، می‌دونی کاسپرسکی یعنی چی؟ من هم نمی‌دونم. فقط می‌دونم که یه اسمه، یه اسم روسی. خلاصه، بعد حدس زدم که ممکنه با ISP مشکل داشته باشه. اما عوض کردن ISP هم هیچ فایده‌ای نداشت. یک راه حل دیگه‌ای که به ذهن‌ام رسید این بود که اول توی یکی از سرویس‌های google لاگین کنم بعد وارد بلاگر بشم. چون می‌دونی که، همه‌ی سرویس‌های google با هم integrate شده‌اند. توی هر کدوم که لاگین کنیم به همه‌شون دست‌رسی داریم. مثلن اگر توی orkut لاگین کنی توی google و blogger هم لاگین می‌شی. این کار رو کردم، اما باز هم نتونستم وارد بلاگر شم. خیلی عجیبه نه؟ تا این‌جای کار کاملن ناامید شده بودم، تا این‌که یک راه حل دیگه رو هم امتحان کردم و در کمال ناامیدی جواب گرفتم! :)
هر کسی که یه حساب بلاگر داشته باشه می‌تونه چند تا وبلاگ با چند تا اسم مختلف برای خودش درست کنه. این کار رو می‌شه در محیطی به اسم dashboard انجام داد که اگر خودت هم توی بلاگر وبلاگ داشته باشی حتمن به‌تر از من می‌دونی dashboard چیه. وقتی وارد وبلاگ‌ام شدم دیدم گوشه‌ی بالاش نوشته Create Blog. بعد از این‌که این لینک رو زدم به‌م گفت یا برای خودت یک google account جدید بساز یا اگر داری باهاش لاگین کن. من هم که داشتم و لاگین کردم. بعد یه صفحه اومد گفت یک اسم برای وبلاگت بگذار. من هم یک اسم هم‌این‌جوری الکی تایپ کردم و بعد از این‌که دکمه‌ی create رو زدم وبلاگ جدیدم ساخته شد و بعد اگه گفتی چی شد؟ وارد dashboardم شدم دیگه! این‌جا بود که به همه‌ی وبلاگ‌های قبلی‌ام از جمله naaraam دست‌رسی پیدا کردم و وبلاگی که جدید ساخته بودم رو هم از لیست وبلاگ‌هام پاک کردم. خیلی سخت بود، اما من وارد بلاگر شده بودم و می‌تونستم یک چیز جدید بنویسم :)
فقط بدی این راه حل اینه که هر دفعه باید یه وبلاگ جدید بسازم تا وارد dashboard بشم. واقعن هنوز هم نمی‌دونم چرا عین آدم نمی‌شه وارد بلاگر شد. چرا هیچ چیز اون جوری که باید باشه نیست؟ چرا همه چیز رو باید با trick پیش برد؟ می‌دونی؟ نمی‌دونی؟ گوش‌ات با منه؟ خوابیدی؟

آب

آب می‌خوام
یه پارچ آب شیشه‌ای، پر از یخ
نه كه بخوام بخورم، فقط برای تماشا

زندگی

زندگی
وزش ملایم باد
و تابش نور آفتاب
از میان پرده‌های افراشته‌ای‌ست
که دیر یا زود
در برابر دیدگانی حیران
فرو خواهند افتاد

دوستی از دوستان

دوستی از دوستان بر آن است مرا چند صباحی در نوشتن هم‌راهی کناد. ممکن است این هم‌راهی پیش نیاید که باز هم فرقی ندارد موجبات خرمی دل ما همیشه فراهم بوده است چه با همراهی و چه بی‌همراهی یاران که بودشان به ز نبودشان. ایشان در بیش‌تر زمینه‌ها از هم‌فکرانند و با هم تفاهمی داریم که کم‌ پیش می‌آید بین دوستان و یاران و از آن جمله است علاقه‌ی وافر به مرگ و دوری از دنیا. بر ایشان فرض می‌دانم دوری از نوشتن نوشته‌های دیگران و هم آن بهتر که بر ورق آورند آن چه خانه در ذهن دارد و نه در اندیشه‌ی دیگران و هم فرض می‌دانم دوری از گزیدن کلمات اگر در جمع بزرگان نتوان بر زبان آورد جز آن‌که با زندگی عجین باشد چنان‌که خود نیز به کار برده‌ام و منع نتوانم کرد که رطب خرده چون منع رطب کند؟