نود و هشت کیلو
من در عرضِ دو سال نود و هشت کیلو کم کردم. هر وقت میرفتم دکتر کجکی واردِ مطب میشدم. دفعهی آخر که رفتم کسی من رُ نشناخت. خودم رُ معرفی کردم گفتم من فلانی هستم. منشی از ترس پرید روی میز گفت ای وای شمایید؟ گفتم بله خودمام.
میدونید برای کسی که توی دو سال نود و هشت کیلو گذاشته زمین چه اتفاقی میافته؟ آره وزنام کم شده. نفسام راحت بالا میآد. اما پوستِ بازوم رسیده به زانوم. شل و ول شدهام. خیلی خستهام. داغون شدم توی این دو سال
عوارضِ لاغر شدنام رُ که برای منشی تعریف کردم، هم منشی پا به پای من گریه کرد، هم خودم یه کم گریه کردم.

هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر
تازگیها بازدید این وبلاگ خیلی زیاد شده و من فکر میکنم به خاطر افزایش بیش از اندازهی تعداد روباتهایی باشه که برای آموزش مدلهای هوش مصنوعی در حال گشتزنی و پرسه در فضای اینترنتاند. برای اینکه درستی نظریهی خودم رو بررسی کنیم خواهشی از شما داشتم. اگر آدم هستید برای این پست نظر بگذارید؛ وگرنه به پرسهزنی خود ادامه دهید. از توجه شما سپاسگزارم!