روزنه‌های امید
خیلی وقت‌ها از من پرسیده می‌شه استاد، چه‌طور می‌شه زندگی متنوعی داشت؟ چه‌طور می‌شه دچار روزمرگی نشد؟
من هم همیشه گفته‌ام که با کارهای خیلی خیلی ساده و ابتدایی می‌شه هر روز یک جور زندگی کرد. فقط کافیه کمی دقیق‌تر به محیط اطراف‌مون نگاه کنیم و ببینیم چه تغییراتی می‌تونیم بدیم. این تغییرات گاهی ان‌قدر ساده و کم‌هزینه هستند که شاید در ابتدا باعث خنده‌ی شما بشن اما بعد که خوب فکر می‌کنید می‌بینید نه، ای ول بابا، همچین بد هم نبود.
پس وظیفه‌ی شما چیه؟ اینه که دقیق‌تر به محیط اطراف‌تون نگاه کنید.
برای این‌که منظور من رُ دقیق‌تر متوجه بشید، دو تا مثال خیلی خیلی ساده می‌زنم که با انجام دادن اون‌ها بدون هیچ هزینه‌ای تنوع در زندگی‌تون ایجاد می‌شه:
۱- بیش‌تر ما انسان‌ها وقتی در توالت می‌نشینیم، پشت به سوراخ توالت می‌نشینیم. درسته؟ حالا از فردا که رفتید توالت، رو به سوراخ بنشینید. دیدید چه‌قدر ساده و کم‌هزینه بود؟
۲- بیش‌تر ما انسان‌ها وقتی از پله‌ها پایین یا بالا می‌ریم به این‌صورت حرکت می‌کنیم:
پای چپ روی پله‌ی اول. پای راست روی پله‌ی دوم. پای چپ روی پله‌ی سوم. پای راست روی پله‌ی چهارم. الی ماشاالله
حالا از فردا از هر پله‌ای که خواستید بالا یا پایین برید این‌جوری برید:
پای چپ روی پله‌ی اول. پای راست روی پله‌ی اول. پای چپ روی پله‌ی دوم. پای راست روی پله‌ی دوم. الی ماشاالله
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر
تازگی‌ها بازدید این وبلاگ خیلی زیاد شده و من فکر می‌کنم به خاطر افزایش بیش از اندازه‌ی تعداد روبات‌هایی باشه که برای آموزش مدل‌های هوش مصنوعی در حال گشت‌زنی و پرسه در فضای اینترنت‌اند. برای این‌که درستی نظریه‌ی خودم رو بررسی کنیم خواهشی از شما داشتم. اگر آدم هستید برای این پست نظر بگذارید؛ وگرنه به پرسه‌زنی خود ادامه دهید. از توجه شما سپاسگزارم!